Ik was al een hele tijd van plan om eens iets te gaan doen met bootjes in flessen.
In een grijs verleden heb ik dat ooit eens gedaan, op lagereschoolleeftijd, vanuit een bouwdoos. Helemaal voorgekookt, een bootje van plastic, meegeleverde fles, maar het werkte wel.
Maar dat moet toch serieuzer kunnen?
Voor dit doel heb ik dus in de loop der tijd een aantal lege flessen op de kast bewaard die me wel geschikt leken, en een boekje aangeschaft over hoe je zoiets aanpakt. Ik vind alleen dat ik eerst wat meer moet begrijpen van die grote zeilboten. Hoe dat werkt met zeilen en touwen en dergelijke. Dat helpt vast ook voor het broodnodige inzicht bij het bouwen van zo'n bootje in het klein.
Intussen was het hele gitaarbouwen ook flink van de grond gekomen, dus het idee van de bootjes is een beetje op de achtergrond geraakt. Ik heb wel eens gefilosofeerd over een combinatie van de twee, maar ik zag toch niet hoe ik een klankkast door een flessenhals zou moeten krijgen. Of in de fles in elkaar zetten. Dat moet ik niet eens willen proberen voordat ik het gewoon met een bootje heb gedaan.
Toen kwam er een vlaag van inspiratie (of was het verstandsverbijstering?) langs waardoor ik dacht dat ik er toch eens iets mee moest proberen. Op de kast stond al een tijdje een whiskyfles van het merk Bruichladdich. Bij die distilleerderij maken ze een aantal verschillende soorten whisky, waaronder deze met de naam "Rocks". Omdat het water door een hele dikke laag rots heen is gesijpeld of zo. Hoe danook, op het etiket staat dus: Bruichladdich "Rocks"...
En toen viel het kwartje: waarom blind staren op een klankkast als ik ook een elektrische gitaar zou kunnen nabouwen? Een zeer herkenbaar klassiek model natuurlijk, dus een Gibson of een Fender of zo. Na wat wikken en wegen leek het me wel wat om er een stoere Strat van te maken. Dat is toch de eerste associatie die ik bij die tekst op het etiket heb. En wel zo makkelijk ook, omdat ik er zelf eentje heb waar ik de maten goed van kan opnemen.
