Banjolectro
Ik heb een banjo. Als ik eens iets wil proberen, voldoet die eigenlijk best.
Meestal heb ik een aantal projecten tegelijk onder handen. Als iets net gelijmd of gelakt is, moet het drogen. Dan is het wel zo praktisch om met iets anders verder te kunnen.
Wat ook regelmatig gebeurt: soms zit ik tegen een volgende stap in het bouwproces aan te hikken. Een of andere griezelige actie, waarvan ik niet weet of het wel goed zal aflopen, en die onomkeerbaar is. Dan stel ik het uit, en richt ik mijn aandacht liever even op iets anders.
Het duurt soms een hele tijd voor ik me realiseer dat dit zich niet vanzelf oplost.
Sommige lopende projecten lopen niet heel erg hard, en staan al vrij lang min of meer stil op een zijspoor.
Ik heb een banjo. Als ik eens iets wil proberen, voldoet die eigenlijk best.
En wéér project met een Discworld-thema, ook weer met het idee om er een heleboel losse rommeltjes in kwijt te kunnen, waar ik anders niks mee doe.
Nog een Discworld-project.
Een restverwerkingsproject, in eerste plaats vanwege een paar overgebleven zijkanten.
Ik heb niet veel met bassen, en ik denk dat ik daarin ook niet zo veel verschillende soorten en modellen hoef te hebben. Er is een akoestische basgitaar, een elektrische, en eentje met twee snaren, die vooral een lollig experiment was. Maar zo'n ding dat je rechtop zet, en dan plukken, dat heeft toch wel wat.
Om een of andere reden blijf ik het model leuker vinden dan de standaard Fenders. Een Stratocaster is natuurlijk iconisch, maar toch wat gewoontjes. Een Telecaster is vooral erg handig als basis om gekke dingen mee uit te proberen.