Er ging een mail rond vanuit de school van Jona en Marijn, of er ouders waren die voor het zogenaamde "keuzevak" een paar keer een groepje kinderen een middag iets wilden vertellen of laten doen. Heb je een leuke hooby, of weet je ergens veel van, wat die kinderen leuk zouden vinden...
De suggestie "Ga een gitaar met ze bouwen!" was (naar ik aanneem) bedoeld als een grap, want dat gaat in een half dagje niet zomaar gebeuren.
Maar het alternatief van een Diddley Bow zou wel haalbaar moeten zijn. Een stok, een blokje, een stemschroef en een snaar, met hier en daar wat geïmproviseerde onderdeeltjes, zo ingewikkeld hoeft dat allemaal niet te zijn.
Laat ik eerst zelf een prototype in elkaar zetten, om te kijken waar je tegenaan kunt lopen, en wat er allemaal voor nodig is.
Een balkje uit een vlondertje dat aan de straat stond. Een blikje er aan geschroefd, met een gat in de bodem waar de snaar doorheen gaat. Een dikke schroef als topkam, en een goedkope stemschroef aan het andere eind.
Plakbandjes op een kwart, een derde en de helft van de snaarlengte (voor de kwart, de kwint en de octaaf) en een afgeslepen flessenhals of een lachgaspatroon (want die vind je ineens ook overal op straat...) als slide.
En voor de wetenschap heb ik ook een elektrische variant gemaakt, met een éénpolig elementje van een naaimachineklosje met een staafmagneetje er in.
Daarna was het nog een hele opgave om voor drie keer tien kinderen elk een stokje en een blik te verzamelen.
De meesten zijn uitgekomen op een variant van mijn akoestische prototype, van grotere en kleinere blikjes, en grotere en kleinere halsjes.
De versie hiernaast is de andere mogelijke constructie: een plat blik, een bruggetje er bovenop, en een klankgat in het deksel. Dan heet het een "canjo".
