Op de Gitaarbouwersmeeting stond een gitaar die ik meteen sympathiek vond.
Geen toeters en bellen, heel basic allemaal, een elektrische plank die er stiekem uitzag alsof het een oude akoestische Martin was. Zo een wil ik ook. En misschien nóg wel wat spartaanser.
Het is uiteindelijk een soort parlor-achtig formaat geworden, met een ouderwetse kop met gleuven en met een brug zoals hij op een vooroorlogse Martin hoort, gekruist met een Les Paul Junior.
Specificaties
| Materiaal | |
|---|---|
| Body | Mahonie |
| Hals | Mahonie |
| Toets | Ebben |
| Kopfineer | Palissander |
| Topkam | Antiek been |
| Inleg | Parelmoer stippen |
| Binding | Zwart plastic |
| Afwerking | Tru-oil |
| Brug | Ebben |
| Brugpennen | Been |
| Brugzadel | Antiek been |
| Afmetingen | |
|---|---|
| Model | Parlor-achtig |
| Mensuur | 24,75" |
| Frets | 18 |
| Toets radius | 14" |
| Topkambreedte | 44 mm. |
| Kopverbinding | V-joint, met diamond volute |
| Hardware | |
|---|---|
| Stemmechanieken | StewMac Golden Age |
| Elektra | Geen knoppen, element direct naar de output |
| Elementen | Zelfgewikkelde P90 |
| Slagplaat | Transparant slagplaatmateriaal |
| Administratie | |
|---|---|
| Serienummer | 1906 |
Bouwverslag
Omdat de body uit één blok hout bestaat, was het lastig om een kanaal voor het draadje te maken. Op het oog met een hele lange boor vanaf de staart naar de nek toe was de beste oplossing die ik kon verzinnen.
Om dezelfde reden heb ik ook geen ruimte voor verdere elektronica gemaakt; dan moet er weer iets worden bedacht om de knoppen te installeren, met een afdekplaatje, en daar weer een gat naar toe, moeilijk allemaal.
Hij heeft dus uiteindelijk helemaal geen knoppen of andere elektronica. Dat maakt het allemaal extra basic.