De maffe eensnarige broodplankbas is best geinig, en heeft zelfs een optreden meegemaakt, maar een iets serieuzere bas was toch wel iets wat al een tijdje op mijn lijstje stond.
Ik heb een hele tijd getwijfeld over de vorm. Veel plaatjes langs zien komen, Fender-modellen die ik een beetje flauw en kauwgomachtig vind, hele extreme puntige gevaartes waar ik ook geen voorstander van ben, en natuurlijk de Höfner vioolbas, maar die stond me ook niet aan. Uiteindelijk kwam er een plaatje langs van een Gibson RD. Een vrij ongebruikelijk ding, maar ik vind hem wel sympathiek. Een beetje stoer zonder dat hij heel gemeen wordt.
Natuurlijk zitten er nog een paar dingen aan waar ik niet helemaal tevreden over ben, maar in grote lijnen doet hij het. En als je na een tijdje prutsen dan weer een gitaar oppakt, dan lijkt dat plotseling een heel priegelig ding waar een nogal iel geluid uit komt. Ik heb het nog niet aangedurfd om eerst een uur te gaan zitten bassen, en dan een mandoline te pakken.
